Dat is normaal in een leven waarin je jezelf kunt zijn. Met plaats voor liefde, waardering en ontspanning. Voor mensen met een psychiatrische problematiek of voor mensen die al lang zonder werk zitten helemaal niet zo gewoon. Voor deze mensen ziet de dagelijkse werkelijkheid er vaak schrijnend anders uit:  leeg, eenzaam en doelloos.

Kan je genieten leren?

Liefde en verbondenheid zijn de grond van ons bestaan.  Als je lekker in je vel zit kan je dat ook ervaren. Maar als het niet zo  goed met je gaat, is moeilijk om open te staan voor een ander of voor dat wat zich in je leven aandient. Dan voel je je eerder eenzaam, dan verbonden. Gewoon je zelf zijn en daar vrede mee hebben moet geleerd worden. Afleren is meestal net zo hard nodig als aanleren. Gewoon leven is geen stilstand, maar een voortdurende ontwikkeling in je eigen tempo, een reis op je levensweg. En je eigen weg leren herkennen gaat met vallen en opstaan. Je eigen weg is een weg die recht doet aan je vermogens en verlangens, niet aan dat wat de maatschappij ‘normaal’ vindt. Je eigen weg gaan kan ook niet zonder anderen, dat kan alleen maar in verbinding. Dan komt het genieten vanzelf.

Kom gewoon!